Цефоперабол в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению цефоперабола в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка цефоперабола, взаимодействие с другими лекарствами, применение цефоперабола (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Цефоперабол ®
Международное название: Цефоперазон
Лекарственная форма:
Порошок для приготовления раствора для внутривенного и внутримышечного введения
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D D Цефалоспорины третьего поколения
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Бета-лактамные антибактериальные препараты прочие. Цефалоспорины третьего поколения. Код АТС J01DD12
Условия хранения:
В сухом, защищенном от света месте, при температуре не выше 25°С. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Порошок белого или белого с желтоватым оттенком цвета.

Состав цефоперабола в порошке

Активное вещество цефоперабола

цефоперазон натрия (в пересчете на цефоперазон) 1 г
натрий цефоперазоны ( цефоперазонға шаққанда) 1 г

Показания к применению порошка цефоперабола

В качестве монотерапии и в составе комплексной терапии:
  • бактериальные инфекции верхних и нижних дыхательных путей
  • инфекции мочевыводящих путей
  • абдоминальные инфекции (перитонит, холецистит, холангит и др.)
  • сепсис, менингит
  • инфекции кожи и мягких тканей
  • инфекции костей и суставов
  • инфекционно-воспалительные заболевания органов малого таза (эндометрит)
  • гонорея и другие инфекции половых путей
В качестве профилактики:
  • профилактика инфекционных осложнений при абдоминальных, гинекологических, кардиоваскулярных и ортопедических операциях
Жеке ем ретінде және кешенді емнің құрамында:
  • жоғарғы және төменгі тыныс алу жолддарының жұқпаларында
  • несеп шығару жолдарының жұқпаларында
  • іш қуысының жұқпаларында (перитонит, холецистит, холангит ж.б.)
  • сепсисте, менингитте
  • терінің және жұмсақ тіндердің жұқпаларында
  • сүйек пен буынның жұқпаларында
  • кіші астаудың жұқпалы-қабынбалы ауруларында (эндометритт)
  • жыныс жолдарының соз және басқададай жұқпаларында
Алдын алушы дәрі ретінде:
  • абдоминалдық, гинекологиялық, кардиоваскулярлық және ортопедиядия- лық операциялар кезінде болатын асқынулардың алдын алу үшін

Противопоказания цефоперабола в порошке

  • гиперчувствительность к цефалоспоринам и другим бета-лактамным антибиотикам
  • тяжелая почечная и печеночная недостаточность
  • беременность, период лактации
  • колит в анамнезе
  • цефалоспориндерге және басқадай бета-лактамды антибиотиктерге асқынсезімталдық болғанда.
  • ауыр бүйрек және бауыр жеркіліксіздігінде
  • жүктілік, лактация кезеңінде

Побочные действия порошка цефоперабола

  • аллергические реакции: крапивница, отек Квинке, макуло-папулезная сыпь, лихорадка, эозинофилия, мультиформная эритема, злокачественная экссудативная эритема (синдром Стивенса-Джонсона), положительная реакция Кумбса
  • тошнота, рвота, диарея, псевдомембранозный колит, холестатическая желтуха, гепатит
  • кровотечения (дефицит витамина К), гипопротромбинемия, увеличение протромбинового времени, повышение активности «печеночных» трансаминаз и щелочной фосфатазы, гемолитическая анемия, лейкопения, нейтропения, тромбанитопения
  • гиперкреатининемия
  • интерстициальный нефрит
  • кандидоз
  • местные реакции: при внутривенном введении – флебит; при внутримышечном введении – болезненность в месте введения
  • аллергиялық реакциялар: есекжем, Квинке ісінуі , макуло-папулезді бөртпе, қызба, эозинофилия, көптүрлі эритема, қатерлі экссудатиі эритема (Стивенса-Джонсон синдромы), Кумбстың оң реакциясы
  • жүрек айнуы, құсу, диарея, жалған жарғақшалы колит, холестатикалық сарғаю , гепатит
  • қан кету (К витаминінің тапшылығы), гипопротромбинемия, протромбиндік уақыттың ұзаруы, «бауыр» транаминазаларының және сілтілік фосфатаза белсенділінің артуы, гемолитикалық анемия, лейкопения, нейтропения, тромбанитопения
  • гиперкреатининемия
  • интерстициальді нефрит
  • кандидоз
  • жергілікті реакциялар: көкткмыр ішіне енгізгенде – флебит; бұлшықет ішіне енгізгенде – енгізілген жердегі аурушаңдық

Особые указания к применению

Может применяться при комбинированной терапии в сочетании с другими антибиотиками. При совместном применении с аминогликозидами рекомендуется контролировать функцию почек. Больным с отягощенным аллергологическим анамнезом, особенно с повышенной чувствительностью к пенициллину, препарат необходимо назначать с большой осторожностью.

В случаях обтурации желчных протоков, тяжелого заболевания печени или сопутствующего нарушения функции почек, может появиться необходимость в изменении режима дозирования (см. раздел «Способ применения и дозы»).

Длительное применение может привести к развитию устойчивости возбудителя. В период применения препарата может иметь место ложноположительная реакция на глюкозу в моче с раствором Бенедикта или Фелинга.

Во время лечения следует воздержаться от приема этанола – возможны эффекты, сходные с действием дисульфирама (гиперемия кожи лица, спазмы в области живота, тошнота, рвота, головная боль, снижение артериального давления, тахикардия, одышка).

У пациентов, придерживающихся неполноценной диеты или имеющих нарушение всасывания пищи (например, страдающих муковисцидозом), а также пациентов, находящихся в течение продолжительного времени на парентеральном питании, может возникнуть дефицит витамина К. Таким больным должен осуществляться контроль за протромбиновым временем, и при необходимости им показано назначение экзогенного витамина К.

Применение в педиатрии
Детям в возрасте до 3-х месяцев препарат следует назначать только по жизненным показаниям.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или другими потенциально опасными механизмами
Не влияет.
Біріктірілген емнің құрамында басқадай антибиотиктермен бірге қолдануға болады. Аминогликозидтермен бірге қолданғанда бүйрек қызыметін бақылап отыруға кеңес беріледі . Сыртартқысында аллергиялық аурулар орын алғанда, әсіресе пенициллинге деген жоғарғы сезімталдық орын алса, препаратты үлкен сақтыпен қолдану керек.

Өт ағатын өзекшелер бітелгенде, бауырдың ауыр түдегі ауруында немесе бүйрек қызметі бірге бұзылса, дозалау тәртібін өзгерту керек болуы мүмкін («Қолдану тәсілі және дозасы»бөлімін) қара. Ұзақ уақыт бойы қолдану қоздырғыштардың дәріге деген төзімділігін тудыруы мүмкін.

Препаратты қолдану кезінде несептегі глюкозаны Бенедикт немесе Фелинг ерітіндісі арқылы анықтағанда жалған оң реакция орын алуы мүмкін.

Емделу кезінде этанолды қолданудан бас тартқан жөн – өйткені дисульфирамның әсеріне ұқсас жағдай орын алуы мүмкін (бет терісінің қызаруы, іш тұсының түйілуі, жүрек айнуы, құсу, бас ауруы, артериялық қысымның төмендеуі, тахикардия, ентігу).

Емдәмді пайдаланудың ережесін толықтай ұстамағандарда немес тағамның сіңуінде ауытқулар болса (мысалға, муковисцидозбен ауыратындарда), сондай-ақ, ұзақ уақыт бойы парентеральді жолмен қоректендіріліп жүрген науқастарда К витаминінің тапшылығы орын алуы мүмкін. Мұндай науқастардың протромбиндік уақытына бақылау жасап, керек боған жағдайда сырттан түсетін К витаминінін тағайындауға болады.

Педиатрида қолданылуы
Жасы 3 айға дейінгі балаларға препаратты тек өмірлік көрсеткіштер болғанда ғана тағайындау керек.

Дәрілік заттың көлік құралдарын және қауіпті деп саналатын механизмдерді басқаруға тигізетін әсер ерекшеліктері.
Әсер етпейді.

Дозировка и способ применения

Внутривенно и внутримышечно.

Взрослым – в средней суточной дозе 2-4 г, 2 раза в сутки. При тяжелом течении инфекций, доза может быть увеличена до 12 г/сут: 2-4 г каждые 8 ч, или 3-6 г каждые 12 ч. Лечение может быть начато до получения результатов исследования чувствительности микроорганизмов. При неосложненном гонококковом уретрите – однократно, внутримышечно, 500 мг.

Для антибактериальной профилактики послеоперационных осложнений – внутривенно, по 1 г или 2 г за 30-60 мин до начала операции, с повтором каждые 12 ч. (в большинстве случаев в течение не более 24 ч). При операциях с повышенным риском инфицирования (например, операция в колоректальной области), или если возникшее инфицирование может нанести особенно большой вред (например, при операциях на открытом сердце или протезировании суставов), профилактическое применение препарата может продолжаться в течение 72 ч после завершения операции.

У больных с почечной и печеночной недостаточностью – не более 2 г/сут. Больным со скоростью клубочковой фильтрации ниже 18 мл/мин, или креатинином выше 3.5 мг/дл – не более 4 г/сут. При изолированной печеночной недостаточности не требуется снижения дозы, если пациент не получает максимальной дозы, т.к. компенсаторно возрастает почечная экскреция препарата до 90% и более.

У детей – суточные дозы от 50 до 200 мг на 1 кг/массы тела; в 2 приема (каждые 12 ч) или больше, по показаниям, новорожденным (менее 8 дней) – через каждые 12 ч.

У детей раннего возраста и детей с тяжелыми инфекциями, включая бактериальный менингит, суточные дозы, вплоть до 300 мг/кг, применяются без осложнений

Внутримышечное введение. Для приготовления растворов для внутримышечного введения могут использоваться следующие растворители:
  • стерильная вода для инъекций;
  • 0,9 % раствор натрия хлорида;
  • 0,5 % раствор лидокаина гидрохлорида,
которые добавляют к 1 г цефоперазона в объеме 3 мл. При внутримышечном введении препарат вводится глубоко в ягодичную мышцу. Свежеприготовленные растворы цефоперазона хранят не более 24 часов при температуре от 5 до 25оС.

Внутривенное введение. При прямой (струйной) внутривенной инъекции максимальная разовая доза цефоперазона для взрослых составляет 2 г, для детей – 50 мг/кг массы, при этом продолжительность введения должна быть не менее 3-5 минут. Раствор для внутривенного введения готовят ex tempore. В качестве растворителей могут использоваться:
  • глюкоза 5%;
  • 0,9% раствор натрия хлорида;
  • раствор Рингера лактата;
  • стерильная вода для инъекций.
Для капельного внутривенного введения каждый 1 г цефоперазона растворяют в 5 мл стерильной воды для инъекций, полученный раствор добавляют к инфузионному раствору до концентрации 20-100 мг/мл. Продолжительность введения в зависимости от объема раствора может составлять от 10 до 30 мин и более.
Көктамыр ішіне және бұлшықет ішіне. Ересектерге – 2-4 г тәуліктік дозада, тәулігіне 2 рет. Жұқпа ауыр түрде өткенде дозаны әр 8 сағат сайын 2-4 г-ден немесе әр 12 сағат сайын 3-6 г-ден тағайындап тәулігіне 12 г-ға. дейін көтеруге болады . Емдеуді микроорганизмдердің сезімталдығы жөнінде қорытынды алғанға дейін бастауға болады. Асқынбаған создық уретритте 500 мг-ден бір рет.

Операциядан кейінгі асқынулардың алдын алу үшін операция басталардан 30-60 мин. бұрын 1 немесе 2г-ден көктамыр ішіне енгізіп, оны әр 12 сағат сайын қайталау (көбінесе, 24 сағаттан аспауы керек). Жұқпа жұқтыру қаупі жоғары болғанда ( мысалға колоректальді аумаққа операция жасағанда) немесе орын алған жұқпа үлкен асқынуларға (мысалы, ашық жүрекке операция жасағанда немесе буынды протездегенде) әкелуі мүмкін болғанда, препаратты аурудың алдын алу үшін, операциядан кейін емдеуді 72 сағат бойы жалғастыруға болады.

Бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі бар ауруларға деген доза тәулігіне 2 г- ден аспауы керек Шумақтық сүзілу жылдамдығы 18 мл/мин кем немесе креатині 3.5 мг/дл жоғары болғанда тәулігіне – 4 г-ден көп болмау керек.. Жеке бауыр жеткіліксіздігінде, егер науқас жоғарғы дозаны алып жүрмесе дозаны төмендетудің қажеті жоқ, өйткені мұндайда бүйрек арқылы шығарылуы 90%-ға және оданда көпке өседі.

Балалардың тәуліктік дозасы дене сеалмағының әр келісіне шаққанда 50-ден 200мг-ге дейін екі қабылдауға арналған (әр 12 сағат сайын) немесе көрсеткіштерге байланысты одан да көп аралықпен, жаңа туған сәбилерге (8 күннен көп емес) – әр 12 сағат сайын.

Ауыр жұқпамен ауырған сәби жастағы балалардағы жұқпада, оған бактериальді менингитті қосқанда, дене салмағының әр келісіне тәуліктік доза 300 мг болғанда да, ол ешқандай асқынулар бермейді.

Бұлшықет ішіне енгізу. Бұлшықет ішіне енгізетін ерітіндіні дайындағанда мынандай ерітікіштерді пайдалануға болады:
  • инъекцияға арналған стерильді су;
  • натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісі;
  • лидокаин гидрохлориднің 0,5 % ерітіндісі
Бұларды 1 г цефоперазонға 3 мл көлемінде қосу керек. Препаратты бұлшықет ішіне енгізгенде, оны терең етіп жамбас бұлшықетіне енгізеді. Цефоперазонның жаңа дайындалған ерітіндісін 5 тен 25оС.температура аралығында 24 сағаттан асырмай сақтауға болады.

Көкткмыр ішіне енгізу. Көктамыр ішіне тікелеей (сорғалатып) енгізгенде цефоперазонның ересектерге арналған ең жоғарғы бір реттік дозасы 2 г, балаларға арналған доза дене салмағының әр келісіне – 50 мг-ден, мұндайда енгізу жылдамдығы аз болғанда при этом продолжительность введения должна быть не менее 3-5 минут. Раствор для внутривенного введения готовят ex tempore. В качестве растворителей могут использоваться:
  • 5% глюкоза;
  • натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісі;;
  • Рингер лактатының ерітіндісі
  • инъекцияға арналған стерильді су;
Көктамыр ішіне тамшылатып енгізу үшін 1 г цефоперазонды 5 мл стерильді суда ерітеді, алынған ерітіндіні, қанығу деңгейін 20-100 мг/мл жеткізіп, инфузиялық ерітіндіге қосады. Егізу жытдамдығы ерітіндіндінің кһлеміне байланысты, 10-нан 30 минутқа дейін және одан көпке созылуы мүмкін.

Взаимодействие с лекарствами

Фармацевтически несовместим с аминогликозидами (при необходимости проведения комбинированной терапии цефоперазоном и аминогликозидом, назначают в виде последовательного дробного внутривенного введения препаратов, с использованием 2 отдельных внутривенных катетеров).

С этанолом дает дисульфирамоподобные реакции. Непрямые антикоагулянты, гепарин, тромболитики, препараты, снижающие агрегцию тромбоцитов (НПВС, салицилаты, сульфинпиразон) увеличивают риск возникновения гипопротромбинемии, кровотечения.

Аминогликозиды и «петлевые» диуретики повышают нефротоксичность, особенно у лиц с почечной недостаточностью. Препараты, снижающие канальцевую секрецию, повышают концентрацию препарата в крови и замедляют его выведение.
Фармацевтикалық тұрғыдан аминогликозидтермен үйлесімсз (цефоперазонды және аминогликозидті біріктірілген ем ретінде қолдану керек болғанда, препараттарды көктамыр ішіне бір бірлеп бөлектеп енгізеді, ол үшін жеке 2 көктамырішілік катетерлерді қолдану керек).

Этанолмен бірге қолданғанда дисульфирамға ұқсас реакция береді. Тура әсер етпейтін антикоагулянтар: гепарин, тромболитиктер, тромбоциттер агрегциясын төмендететін препараттар (АҚҚД, салицилаттар, сульфинпиразон) қан кету қаупін арттыратын гипопротромбинемияның пайда болуын арттырады.

Аминогликозидтер және «ілмектік» диуретиктер, әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі бар науқастарда нефроуыттылықты күшейтеді. Өзекшелік сөліністі төмендететін препараттар оның қандағы қанығу деңгейін жоғарлатады да оның шығуын баяулатады.

Передозировка цефопераболом в порошке

Симптомы: при очень больших дозах возможно развитие эпилептического припадка и усиление побочных действий.

Лечение: в случае развитие припадка - седативная терапия с применением диазепама. Цефоперазон выводится при гемодиализе.
Белгілері: өте үлкен дозаларда қолданғанда қояншық ұстамалары орын алуы мүмкін және жағымсыз әсерлердің күшеюі мүмкін.

Емі: ұстама орын алғандад - диазепамды қолдану арқылы седативті ем жүргізу керек. Цефоперазон гемодиализ арқылы шығарылады.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Связь с белками плазмы – 82-93%. Время достижения максимальной концентрации (Tmax) после внутримышечного введения – 1 – 2 ч, после внутривенного – в конце инфузии. Максимальная концентрация (Сmax) в сыворотке после внутримышечного введения (1г) – 65-75 мкг/мл, после однократного внутривенного введения (1г) – 153 мкг/мл. Cmax в моче после внутримышечного и внутривенного введения (1г) – 1000 мкг/мл.

Достигает терапевтических концентраций в тканях и жидкостях организма: перитонеальная, асцитическая жидкость и спинномозговая жидкость (при менингите), моча, желчь, стенки желчного пузыря, легкие, мокрота, небные миндалины и слизистая оболочка синусов, предсердия, почки, мочеточники, предстательная железа, яички, матка, фаллопиевы трубы, кости, кровь пуповины и амниотическая жидкость.

Объем распределения 0.14-2,0 л/кг. Период полувыведения (Т1/2) – 1.6-2.4 ч, независимо от способа введения, 2.8-4.2 ч при гемодиализе, 2.2 ч – у новорожденных и детей от 2 мес – 11 лет. Выводится с желчью – 70-80%, почками – 20-30% в неизмененном виде. У пациентов с нарушенной функцией печени и обструкцией желчевыводящих путей Т1/2 – 3-7 ч, выведение с мочой – 90% и более. Даже при тяжелых поражениях печени в желчи достигаются терапевтические концентрации, а Т1/2 удлиняется только в 2-4 раза. У пациентов с почечной и печеночной недостаточностью может кумулировать.
Плазма ақуыздарымен байланысуы – 82-93%. Бұлшықет ішіне егізгеннен кейін ең жоғарғы қанығу деңгейіне жететін уақыты (Tmax) – 1 – 2сағат, көктамыр ішіне енгізгенде, инфузия соңында орын алады. Бұлшықет ішіне егізгеннен кейінгі қансарысуындағы ең жоғарғы қанығу деңгейі (Сmax) (1г) – 65-75 мкг/мл, бір рет көктамыр ішіне (1г) енгізгенде – 153 мкг/мл құрайды. Бұлшықет ішіне және көкткмыр ішіне енгізгеннен кейінгі несептегі Cmax (1г) – 1000 мкг/мл.

Тіндер мен организмнің сұйықтықтарында: перитонеальді, асциттік сұйықтықта және жұлын сұйықтығында (менингитте), несепте, өтте, өт қабығының қабырғасында, өкпеде, қақырықта, таңдай бадамшаларында және мұрын қойнауларының шырышты қабатында, жүрекшеде, бүйректе, несепшығарда, қуықасты безде, аналық бездерде, жатырдағы фаллопий түтіктерінде, сүйекте, қанда, кіндіктамырда және амниотикалық сұйықтықта емдік қанығу деңгейіне жетеді.

Таралу көлемі 0.14-2,0 л/кг. Жартылай бөлініп шығу кезеңі енгізу тәсіліне қарамастан (Т1/2) – 1.6-2.4 с. Гемодиализ кезінде 2.8-4.2 с, жаңа туған сәбилерде және жасы 2 айдан 11 жасқа дейін 2.2 с. Өтпен бірге - 70-80%, бүйрек арқылы өзгермеген күйде – 20-30% шығарылады. Бауыр қызметі бұзылған және өт шығару жолдары тарылған науқастарда Т1/2 – 3-7 с. несеппен шығарылуы – 90% және оданда көп. Бауыр ауыр түрде зақымданған кезде өттегі қанығу деңгейі емдік қанығу деңгейіне жетеді, ал Т1/2 тек 2-4 есе ғана артады. Бүйрек және және бауыр жеткіліксіздігі орын алған науқастарда жинақталуы мүмкін.

Фармакодинамика

Цефалоспориновый антибиотик III поколения для парентерального введения. Действует бактерицидно, нарушая синтез клеточной стенки микроорганизмов. Обладает широким спектром действия.

Активен в отношении

грамположительных микроорганизмов: Staphylococcus aureus и Staphylococcus epidermidis (штаммы, продуцирующие и не продуцирующие пенициллиназу), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (бета-гемолитический штамм группы А), Streptococcus agalactiae (бета-гемолитический штамм группы В), Enterococcus faecalis, многие др. штаммы бета-гемолитических Streptococcus spp.;

грамотрицательных микроорганизмов: Escherichia coli, Klebsiella spp. (включая Klebsiella pneumoniae), Enterobacter spp, Citrobacter spp, Haemophilus influenzae (штаммы, продуцирующие и не продуцирующие бета-лактамазы), Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, (в т.ч. Providencia spp., Providencia rettgeri - ранее Proteus rettgeri), Serrаtia spp., (в т. ч. Serrаtia marcescens), Salmonella spp., Shigella spp., многих штаммов Pseudomonas aeruginosa и Pseudomonas др. видов, некоторые штаммы Acinetobacter spp., Neisseria gonorrhoeae (штаммы, продуцирующие и не продуцирующие бета-лактамазы), Neisseria meningitides, Bordetella pertussis, Yersinia enterocolitica;

анаэробных микроорганизмов – грамположительные и грамотрицательные кокки (включая Peptococcus, Peptostreptococcus и Veilloneilla spp.), грамположительные споро- и неспорообразующие анаэробы (Clostridium spp., Eubacterium spp., Lactobacillus spp.) и грамотрицательные (включая Fusobacterium spp., многие штаммы Bacteroides fragilis spp., Prevotella spp. и др. представители штаммов Bacteroides spp.).
Парентеральді енгізуге арналған III буындағы цефалоспоринді антибиотик. Жасуша қабырғаларының синтезін бұза отырып бактерицидті әсер етеді. Әсер ету ауқымы кең.

Мынандай грамоң микроорганизмдер жөнінде Staphylococcus aureus и Staphylococcus epidermidis (пенициллиназаны өндіретін және өндірмейтін штаммдар), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes (бета-гемолитикалыұ топтағы штаммдар), Streptococcus agalactiae (А тобындағы бета-гемолитиклық штаммдарды), Enterococcus faecalis, бета-гемолитикалықбасқадай көптеген штаммдар) Streptococcus spp.;

грамтеріс микроорганизмдерге: Escherichia coli, Klebsiella spp. (оған Klebsiella pneumoniae-да кіреді), Enterobacter spp, Citrobacter spp, Haemophilus influenzae (бета-лактамаза өндіретін және өндірмейтін штаммдар), Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Morganella morganii, (оның ішінде. Providencia spp., Providencia rettgeri - ранее Proteus rettgeri), Serrаtia spp., (в т. ч. Serrаtia marcescens), Salmonella spp., Shigella spp., Pseudomonas aeruginosa және Pseudomonas көптеген штаммдарын ж. б., Acinetobacter spp., кейбір штаммдары Neisseria gonorrhoeae (бета-лактамаза өндіретін және өндірмейтін штаммдар), Neisseria meningitides, Bordetella pertussis, Yersinia enterocolitica;

анаэробты микроорганизмдер – грамоң және грамтеріс кокктар (оған Peptococcus, Peptostreptococcus және Veilloneilla spp. жатады), грамоң споротүзетін және споротүзбейтін анаэробтар (Clostridium spp., Eubacterium spp., Lactobacillus spp.) және грамтеріс (оған Fusobacterium spp., Bacteroides fragilis spp., Prevotella spp.штаммдары және Bacteroides spp штаммдарының басқадай өкілдері жатады).

Упаковка и форма выпуска

Флакон, вместимостью 10мл, с 1,0 г препарата и инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в пачку из картона.
Сиымдылығы 10мл құтыда 1,0 г препарат, медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулық картон қағаздан жасалған пәшкеге салынған.